Tjonge! Het is 3 weken geleden sinds mijn laatste blog, maar het lijkt veel langer!!

Guatemala
Nadat ik in Flores uitgeziekt was, ben ik op maandag eindelijk naar Tikal gegaan. Deze Maya ruïnes zijn vooral indrukwekkend vanwege hun formaat. De grootste tempel torent boven het natuurreservaat uit en geeft een prachtig uitzicht! Ook zijn er prachtige vogels en apen te spotten. Het is echt ongelooflijk dat de Maya's deze bouwwerken met pure mankracht opgebouwd hebben, maar mijn conclusie is dat ik blijer wordt van mooi dan van groot. Om die reden wilde ik ook zeker naar de ruïnes in Copán (Honduras), die bekend staan om hun sculpturen.

Copán
Op dinsdag ben ik met 2 Belgische meiden naar Rio Dulce gereisd (supersnel en comfortabel) en op woensdag in mijn eentje naar Copán, Honduras (langzaam en warm/krap). Gelukkig ging een Frans stel dezelfde kant op, zodat ik niet de enige toerist was. Na een lange reis was ik eindelijk in het bloedhete Copán! Het hostel van mijn keuze bestond blijkbaar niet meer, toen heb ik me een goedkope eenpersoons hotelkamer aan laten praten. Die avond een gezellig stel uit de VS/Belize ontmoet, dat helaas de volgende dag naar huis ging. Toen ik die dag wéér ziek werd, was ik blij met mn 2-persoonsbed en prive-badkamer, maar voelde ik me ook ontzettend klote en alleen. Op dat moment wist ik even niet meer zo goed waarom ik ook alweer zo nodig in mn eentje naar de andere kant van de wereld wilde... Ik had voor de volgende dag al een tour geboekt, dus hoewel ik me slap voelde ben ik toch naar de natural hot springs gegaan en heb daar geprobeerd een beetje te relaxen. Een dag later heb ik de ruïnes bezocht. Ze zijn lang niet zo groot als die van Tikal, maar hebben indrukwekkend beeldhouwwerk dat verrassend goed bewaard is gebleven. Ook leven er prachtige macaws (rode papegaaien) in het wild. Ondanks de hitte heb ik me hier een paar uur prima vermaakt!

Dipje
Daarna kwam de vraag: wat wordt mijn volgende bestemming? Het idee was Utila, één van de Bay Islands, maar dat voelde op dat moment niet goed. Ik zat nog steeds niet lekker in mijn vel, was erg teleurgesteld over de 2 weken daarvoor: veel ziek geweest en nog steeds geen mensen ontmoet om tijdelijk samen mee te reizen. Ik merkte dan ook dat ik totaal niet blij werd van het vooruitzicht om naar Utila te gaan, waar alles draait om duiken en ik waarschijnlijk alleen maar zou snorkelen. Terwijl ik een concreet plan had en mijn tas al klaar stond voor een vroege busrit in die richting, besloot ik stappen te ondernemen om mijn negatieve gevoel kwijt te raken. Ik ben van het hotel naar een hostel geswitcht en nam de rigoreuze beslissing om een belachelijk dure shuttlebus naar León, Nicaragua te boeken. Er was een kans om daar bekenden uit Guatemala te ontmoeten en zo niet: dan zou er in zo'n grote levendige studentenstad zeker weten een grote kans zijn op andere leuke ontmoetingen. Het reisbureautje had me niet goed voorgelicht over de route en de tijdsduur van de rit. De bus vertrok om 4.00 uur 's ochtends en ging via Guatemala naar San Salvador. Vanuit daar nam de bus een omweg naar de kust om een groep surfers op te pikken. Vanaf daar via Honduras naar Nicaragua, León. Dat waren dus 4 grensovergangen op 1 dag!! Maar goed, ik heb het overleefd en het was erg relaxed dat de chauffeur alles regelde bij de grenzen. Om 22.30 heb ik in León het eerste bed geboekt dat ik zag. ..

León
De volgende dag ben ik naar mijn eigenlijke bestemming gegaan: een super relaxed hostel dat ik aangeraden had aan Yulgene, een jongen die ik uit Antigua ken. Ik was blij dat hij er op dat moment ook was! Even een paar dagen met een 'bekende', dat had ik echt even nodig. We hebben de stad verkend en een hike met overnachting naar vulkaan Telica gedaan. We hebben dankbaar gebruik gemaakt van een paard dat onze rugzakken naar boven heeft gebracht. Zonder rugzak was het al zwaar genoeg! Klimmen in de hitte was echt vreselijk, maar de beloning aan de top maakte een hoop goed :) Eerst de zonsondergang en na het eten een klein stukje extra klimmen voor de échte top. Het was zó gaaf om de krater met lava te zien en te horen! Helaas niet goed vast te leggen op een foto.... We hebben onder de sterrenhemel geslapen en de volgende dag de tocht naar beneden gemaakt. Dit was prima te doen, ook met onze rugzakken. Het meeste water hadden we op dag 1 gedronken, dus dat scheelde heel veel sjouwwerk!

Granada & Laguna Apoyo
In het weekend heb ik Jenny ontmoet, zij was net als ik van plan om op maandag verder te reizen naar Granada. Dit was mijn kans om samen met iemand te reizen en de goedkope, lokale bussen te gebruiken. Dat beviel prima! Ook de dagen daarna zijn we samen gebleven. Op maandag en dinsdag hebben we de stad bezichtigd met Iman (VS). Op woensdag zijn we naar het prachtige meer Laguna Apoyo gegaan. Vanaf daar aan het eind van de middag een kleine hike gedaan van 2,5 uur omhoog en 1,5 uur terug. Het uitzicht op de top was fantastisch!! Maar helaas waren we te laat vertrokken en moesten dus in het schemer/donker terug naar beneden... Dat voelt niet al te relaxed, zeker niet als je sowieso al gewaarschuwd bent voor overvallers. Gelukkig was het volle maan en hebben we het laatste stuk een lift gekregen van een Amerikaanse hoteleigenaar. Zo kwamen we weer veilig 'thuis' en konden we bij volle maan een héérlijke duik nemen in het meer :) Genieten dus!

Isla de Ometepe
Op donderdag kwamen we terug in Granada en hebben we de ferry genomen naar Isla de Ometepe in het Lago de Nicaragua. Ik was voorbereid op een misselijkmakende tocht van 4 uur, maar het viel erg mee (het kan ook zijn dat de reisziekte-tabletten zowaar écht hebben gewerkt). Dit eiland bestaat uit 2 vulkanen met daaromheen wat dorpjes. Samen met Jenny, Scott en Mel (bekenden uit León) hebben we 1 nacht in Altagracia geslapen, daarna zijn we naar een hostel in Santa Cruz gegaan, vlakbij het strand en tussen de 2 vulkanen in. Vanuit daar hebben we een kort tochtje gemaakt met gehuurde mountainbikes, op zoek naar zogenaamde petroglifos die niet echt interessant bleken. Daarna met de bus naar Ojo de Agua, een natuurlijk zwembad met helder koel water. De terugweg hebben we lopend gedaan, waarvan de helft over het strand. Héérlijk! Daarna waren we precies op tijd voor een prachtige zonsondergang vanaf de veranda van ons hostel... Wederom genieten!

Op zaterdagochtend hebben de dames van ons clubje een tocht gemaakt naar de mirador halverwege vulkaan Maderas. Dat vonden wij wel ver genoeg, aangezien de weg naar de top behoorlijk zwaar schijnt te zijn, erg steil, modderig en rotsig. Het uitzicht vanaf de mirador op vulkaan Concepción en het meer was prachtig!

Vooruitzicht
Zondag hebben we de ferry naar het vasteland genomen voor een paar nachtjes in San Juan del Sur. Vanaf daar reis ik verder naar Costa Rica. Hoe, wat, waar, wanneer weet ik nog niet. Scott en ik zijn momenteel op zoek naar andere reizigers voor deze grensovergang (schijnt nog niet zo makkelijk te zijn)

Tot slot
Voor iedereen die het volgehouden heeft tot hier: sorry voor de ellenlange blog! Ik wil gewoon graag mijn verhaal vertellen :) Het scheelt dat de meesten van jullie dat al wisten hahahaha.

Bedankt voor alle reacties op mijn eerdere blogs en foto's, het doet me echt goed. Ook superleuk om mailtjes en appjes te ontvangen! Antwoorden gaat me nog niet zo goed af, maar ik doe mijn best. Hopelijk blijven jullie updates sturen vanuit Nederland. Ben onder andere erg benieuwd of er nog nieuwtjes zijn mbt mijn neefje en nichtjes (en andere familieleden). En natuurlijk de vriendinnen die één dezer dagen gaan bevallen! Gek hoor, dat ik hier zit en niet zo snel op kraamvisite kan komen.... Fotootjes via email of whatsapp zijn meer dan welkom!