Proloog
Goed nieuws: ik ben helemaal tevreden met mijn keuze om naar Ecuador en Colombia te reizen in plaats van verder naar het zuiden. Beide landen vond ik prachtig en prettig. Ik heb er precies gevonden wat ik zocht: warmte, kortere afstanden, prachtige landschappen en mooie steden. Ook was het fantastisch dat ik onderweg Noémie tegen kwam en we 3 weken samen konden reizen. We lijken best wel op elkaar, dus alles verliep soepel. Momenteel ben ik in Cartagena ein-de-lijk de rust aan het nemen die ik al zo lang zocht... En zo komt het dat er weer een nieuwe blog klaar is :)

Otavalo
Vanuit Mindo zijn Noémie en ik op vrijdag naar Otavalo gegaan, waar we met Peter (VS) en Holger (DUI) hadden afgesproken. Hier is op zaterdag een gigantische markt die erg de moeite waard schijnt te zijn. Daarover kan ik je nu één ding vertellen en wel dat het NIET slim is om naar een markt te gaan met mensen die 2 dagen later naar huis vliegen. Zij lijden namelijk aan het Syndroom van Souvenir, een zeer besmettelijke aandoening :P Dankzij Marleen was er best wel wat ruimte in mijn tas (waarvoor nogmaals mijn oprechte dank) en dus mocht ik 'wel wat' kopen van mezelf. Onder 'wel wat' bleek het volgende te worden verstaan: een gigantisch tafellaken dat als picknick-kleed gaat functioneren, een warme deken van alpaca voor de koude Nederlandse winter, 2 kleurrijke tafellopers, een vestje met gehaakte rug en een prachtige witte top (kanttekening: voor écht draagplezier graag een paar kilootjes minder). Kortom: oeps.
's Avonds hebben we zo gezellig gegeten met z'n allen, dat we er spontaan een dagje extra achteraan hebben geplakt. En toen bleek het op zondag wéér markt te zijn! Ai, ben ik ook nog gezwicht voor een prachtig felgekleurd handgemaakt wandkleed... Toch heb ik van geen enkele aankoop spijt, ze zijn stuk voor stuk prachtig en niet duur :) 's Avonds begon dé uitdaging: mijn tas inpakken. Wonder boven wonder is de extra 8 liter bovenin mijn backpack nog niet gevuld. Belachelijk zwaar is mijn tas natuurlijk wel.... In ieder ander land zou opsturen een optie zijn, maar de post hier in Colombia werkt voor geen ene meter heb ik begrepen. Dus er zit maar één ding op en dat is sjouwen en niet mauwen!

Santuario deLas Lajas & Popayán
Op maandagochtend vertrokken Noémie en ik naar Colombia. Onze eerste bestemming bereikten we via een bus naar Ibarra, een bus naar Tulcan, een taxi naar de grens, een wandeling over de grens en een taxi naar Santuario Las Lajas. Dit is een kerk die heel spectaculair gebouwd is op een brug en tegen een rotswand. Mooi, maar niet zo indrukwekkend als verwacht. We sliepen super basic in het Casa Pastoral ('bij de nonnekes' aldus Noémie, maar hebben er helaas geen één in het wild kunnen spotten).
Op dinsdag zijn we via Ipiales verder gereisd met een misselijkmakende busrit naar Popayán. Woensdag hebben we deze stad bekeken en heb ik een paar kledingstukken vervangen die inmiddels bijna uit elkaar vielen van ellende. Ook zorgde de supermarkt voor blijdschap met lekker brood zonder suiker :) Dat werd overigens later alleen nog maar beter, toen ik in Medellín zelfs bruin brood en kruidenkaas vond, hoezee!

Tierradentro
Donderdag begonnen we aan een superleuke trip van ongeveer 1 week. Eerste bestemming: Tierradentro, een prachtig groen gebied waar bijzondere graftomben zijn gevonden van een vrijwel onbekende stam. De rit ernaartoe was erg interessant: het was een klein busje en we hebben ervaren dat er meer mensen inpassen dan je denkt. Hostal Portada gaf ons een warm ontvangst: het eten was héérlijk en de gastvrouwen waren schatten van dames.
Vrijdag hebben we de wandeling langs alle graven gemaakt. Toen we vertrokken liepen de honden van het hostel spontaan met ons mee, superleuk. En handig, want zij wisten de weg als we twijfelden tussen links/rechts/rechtdoor. Prachtig weer gehad ook!

Desierto de La Tatacoa
Op zaterdagochtend begon onze reis met een vreselijke rit achterin een pick-up. Wat een opluchting dat de rit korter duurde dan verwacht! Gelukkig volgde na de overstap een prettige, rustige minivan-rit naar Neiva. Zodat we daarna weer wat konden hebben tijdens de laatste onrustige rit naar de woestijn :S
Onze accommodatie was een kille bedoening na onze vorige ervaring. We noemden de eigenaar liefkozend 'de brulaap', dat zegt waarschijnlijk genoeg. Naast de hitte zorgden ook de muggen en lawaaiige brutale papegaaien voor wat ongemak, maar dat was het allemaal waard want de woestijn was prachtig! We hadden zeker geen spijt van onze keuze om in de woestijn te slapen in plaats van het dichtstbijzijnde dorpje. We hebben gewoon de brulaap vermeden door onze maaltijden buiten de deur te nemen en dat beviel goed :) Zaterdag hebben we genoten van het uitzicht op de woestijn (inclusief regenboog ivm regen in de verte) en zondag zijn we er daadwerkelijk in gaan wandelen. Lichtelijk verdwaald op een gegeven moment, maar zoals het twee wereldwijze chica's betaamt vonden we een avontuurlijke weg naar de uitgang. En toen gebeurde er iets heel wonderbaarlijks: het ging regenen! In de woestijn! Dat maak je niet vaak mee :) Het sterren kijken waarop ik me verheugd had schoot helaas niet op vanwege de bewolking.

San Augustin
Maandag reisden we via Neiva naar Pitalito, naar San Augustin, naar Finca El Maco nét buiten het dorp. Ook hier was de ontvangst niet zo warm als in Tierradentro, maar de kwaliteit van het eten maakte alles goed. Wat hebben we genoten van het uitgebreide ontbijt en de heerlijke diners! Hier heb ik ontdekt hoe lekker een sapje van de vrucht lulo is :) Een eerder experiment met een andere voor ons onbekende vrucht, tomate de arbol, was overigens geen succes....
Dinsdag zijn we naar het Parque Arqueológico San Augustin gelopen waar allerlei graven en prachtig beeldhouwwerk te vinden zijn. Woensdag deden we een jeeptour door de omgeving met stops bij een aantal watervallen en archeologische vindplaatsen. Donderdag namen we de bus terug naar Popayán. De rit was zeer avontuurlijk te noemen met slingerende wegen en regen en een lekkend dak...

Wat achtergrondinformatie
In San Augustin hoorden we dat er in het komende weekend landelijke stakingen zouden komen, waarbij belangrijke wegen geblokkeerd zouden worden. Het lastige was dat niemand precies wist hoe of wat en we hoorden dan ook allerlei verschillende verhalen. Dat maakt het lastig om de rest van je reis te plannen! We wilden eigenlijk naar de Zona Cafetera, maar moesten er rekening mee houden dat we daar vanaf dat weekend 'vast' zouden kunnen zitten... Voor onbekende tijd. Dat klonk ons niet heel aantrekkelijk in de oren. Een alternatief was doorreizen naar een grotere stad van waaruit sowieso vluchten mogelijk waren als wegverkeer onmogelijk was. De enige aangename stad die we konden bedenken was Cartagena in het noorden. We kozen ervoor om naar Medellín te reizen en van daaruit verder te beslissen. Toen we 's middags in Popayán aankwamen bleek deze verbinding een nachtbus te zijn. We besloten geen dag te verspillen en zijn na een paar uurtjes hangen op het busstation doorgereisd naar Medellín.

Medellín
Hier kwamen we vrijdagochtend lichtelijk gaar aan. Het was héérlijk om lekker te douchen en daarna zijn we gaan lunchen is een artistiek vegetarisch restaurantje. In eerste instantie was er weinig informatie over de stakingen, maar vlak daarna werden we toch gewaarschuwd en geadviseerd om een vlucht naar Cartagena te nemen (niet veel duurder dan een bus). Dat klonk voor mij als een prima optie, maar voor Noémie en haar reisroute was het verre van ideaal. Zaterdag hebben we ons verder verdiept in de mogelijkheden en dus een computerdagje gehouden. De uitkomst was dat we na het weekend op zouden splitsen: ik naar Cartagena om daar ein-de-lijk mijn rust te pakken en Noémie 'eigenwijs' naar de Zona Cafetera, keeping her fingers crossed.
Zondag hebben we de metro en kabelbaan genomen naar Parque Avi. Dit was een raar dagje, want we waren niet goed voorbereid op de grootte en mogelijkheden van het park en het ging ook nog eens regenen. We zijn er dus wel geweest, maar hebben er niet veel van gezien. Op maandag hebben we een free walking tour door de stad gedaan. We verwachtten er niet veel van omdat de stad verre van mooi is, maar gids Pablo was een sympathieke gast die een talent had voor vertellen en geen moment onze aandacht verloor. Hij vertelde vooral over de geschiedenis van de stad en het land, zonder al teveel ingewikkelde details, erg interessant. Overigens was het ook geen straf om naar hem te kijken, maar dat terzijde ;) 's Avonds zijn we voor de laatste keer samen uit eten geweest bij een Italiaan. Genieten!
Op dinsdagochtend heb ik afscheid moeten nemen van Noémie. Toch wel gek zo, na ongeveer 3 weken... We spraken af om contact te houden en wie weet ontmoeten we elkaar weer in het noorden van Colombia :)

Cartagena
Op woensdag heb ik weer eens flink geld bespaard door met metro en bus naar het vliegveld te gaan ipv met een taxi. Dat zijn toch wel fijne dingen! Rond 18.00 kwam ik aan in het warme Cartagena en kon ik lekker lowbudget een taxi delen met 2 Spaanse meisjes. Voor 3 nachten had ik een eigen kamer gereserveerd in een basic hotel en dat was echt even lekker rustig. Het hotel ligt in de wijk Getsemaní, nét buiten de stadsmuur, waar het alledaagse lokale leven zich afspeelt maar waar ook veel hostels zijn.
Donderdagochtend besloot ik een rondje door de stad te maken en werd ik vrij snel aangesproken door Christiam. Hij bood me aan om de stad te laten zien en dat leek me prima, aangezien Mario nog steeds in Panama is en dit dus niet kon doen. Gelukkig ging de rondleiding heel anders dan met het Panamaanse oude mannetje Ernesto. Christiam leek de weg en de mensen erg goed te kennen en ik hobbelde maar een beetje achter hem aan. Zo zag ik allerlei gezellige kleurrijke straatjes, mooie kerken, pleintjes en parken. De stad voldeed aan mijn verwachtingen, dus ik was gerust gesteld dat ik hier makkelijk 2 weken (of meer) door kon brengen. We hebben heerlijk geluncht in een populair restaurant en de avond hebben we doorgebracht op Plaza de Trinidad in Getsemaní. Zodra de zon ondergaat en de temperatuur een stuk aangenamer wordt komen zowel locals als backpackers hier eten en drinken en ….. schaken! Daarna zijn we nog even gaan dansen, maar dat was niet zo bijzonder.
Vrijdag wilde ik de ronde van donderdag nog eens lopen in mijn eentje, om fotootjes te maken en een beetje gevoel te krijgen voor de indeling van de stad. Het was echter loeiheet dus ik ging echt met een slakkengangetje de straatjes door en in fotootjes had ik weinig zin. Dat komt niet vaak voor, maar met deze hitte wordt ik echt lui. Op de stadsmuur bij Café del Mar sprak Andres me aan. Na 2 uur gekletst te hebben en mijn interesse in reggaetonlessen te hebben opgebiecht, besloten we om ergens te gaan dansen. Wat in Nederland als 'foute muziek' gezien wordt, is hier hartstikke populair dus ein-de-lijk kon ik eens lekker uit mijn dak gaan! Ook heeft Andres me geholpen aan de titels en artiesten van allerlei leuke muziekjes die ik hier steeds weer hoor en begin te herkennen :) Er zit in deze wijk ook een dansschool waar op donderdag een les reggaeton is, daar ga ik dus zeker weten naartoe.
Zaterdag ben ik van het hotel naar een hostel gegaan. Het ziet er hartstikke gezellig uit, maar de dorms zijn echt loeiheet. Toch blijf ik voorlopig hier, want verwacht niet iets beters te vinden. Zondag, maandag en dinsdag heb ik vooral veel op mijn computer gerommeld. De blog wilde niet echt vlotten, misschien omdat ik een beetje op ben. Dat is ook precies de reden dat ik voorlopig opéén plek blijf. Even nadenken wat ik nog wil zien en wanneer ik naar huis ga vliegen en vanaf waar. Naar Buenos Aires vliegen om mijn ticket te gebruiken is duurder dan naar Nederland, dus ik ga sowieso een nieuw ticket kopen. Misschien kom ik gewoon begin oktober terug zoals gepland en anders uiterlijk begin november.

Tot slot
Normaal gesproken sluit ik af met mijn plannen, maar die zijn momenteel een soort van afwezig. Ik geniet ervan dat ik even helemaal niks hoef! Er zijn nog wat dingen in Colombia die zeker de moeite waard zijn, maar daar heb ik alle tijd voor, dus voorlopig is mijn 'agenda' leeg. Ongelooflijk hoe fijn dat is! Wederom nodig ik jullie uit om een reactie te plaatsen of via andere kanalen te laten weten hoe het met jullie gaat. Ik zit dan wel aan de andere kant van de wereld, maar wil graag op de hoogte blijven :) En natuurlijk bedankt weer voor het volgen van mijn blog!