Proloog
Hoewel ik al bijna 8 weken in Colombia zit, bevat deze blog de minste avonturen... Dat wil echter niet zeggen dat de afgelopen weken saai waren. Sinds ik in Cartagena ben aangekomen heb ik me gewoon geen moment meer gehaast. Dit zijn de laatste weken van mijn reis en ik heb geen to-do-list meer. Buurland Venezuela is me afgeraden en de buurlanden Ecuador en Panama zijn al afgevinkt. Dit geeft me zoveel rust! Ik heb alle tijd om van het prachtige Colombia te genieten.... Geloof dat ik er echt een beetje verliefd op ben geworden. Ik voel me er thuis en er zijn nog zoveel plekken die ik niet gezien heb dat de kans heel groot is dat ik hier snel terug ga komen :)

Cartagena - algemeen
In mijn laatste blog lazen jullie dat ik in Cartagena tot rust wilde komen en dat is zeker weten gelukt :) Voor bijna 4 weken was het mijn thuis en ontstond er een zekere routine. Omdat de temperatuur 's avonds zoveel aangenamer is, schoof mijn hele dag een paar uur op. Ik sliep vaak pas rond 3.00 uur en stond dan rond 10.00 uur op. Héérlijk! In de avonden ging ik vaak met Andres naar de oude stad of naar het Plaza de Trinidad. Het was superfijn om zoveel Spaans te praten en steeds weer nieuwe dingen te leren. In het weekend gingen we meestal dansen in een lokale club. Geweldig om de Latino's te zien dansen! Heel inspirerend.
Mijn eigen danskunsten heb ik enigszins verbeterd tijdens 3 danslessen reggaeton :) Dat was cht super! Wat een wekelijkse groepsles zou moeten zijn was steeds een privéles aangezien er niemand anders op kwam dagen. De eerste keer voelde ik me lichtelijk ongemakkelijk: mijn plan om achterin de zaal een beetje mee te hobbelen was geen optie... Maar al gauw zag ik de voordelen in: leraar Mauricio heeft me op deze manier echt superveel geleerd in slechts 3 lessen! Hopelijk gaat het me lukken om later nog 2 lessen te nemen, waarin we de geleerde choreografietjes kunnen uitbreiden. En in Nederland ga ik zeker weten op zoek naar soortgelijke lessen! Ik heb nu de smaak te pakken :)

Cartagena - ontmoetingen
De meeste avonden heb ik met Andres doorgebracht en overdag deed ik lekker mijn eigen ding. Maar natuurlijk heb ik ook nieuwe en oude vrienden ontmoet. Met Casey (Zimbabwe/UK) heb ik onder andere een foto-rondje door de oude stad gemaakt en ook hebben we genoten van streetfood en straatartiesten op Plaza de Trinidad. Verder heb ik voor de 4e en laatste keer Mel (AUS) ontmoet. Zij is inmiddels weer thuis, zoals vele anderen die ik ontmoet heb op mijn reis. Zo gek dat hun normale levens weer begonnen zijn, maar aan alle mooie dingen komt helaas een eind. Ook was het superleuk dat ik Noémie weer heb gezien! We hebben samen genoten van een paar heerlijke hapjes en drankjes die Cartagena te bieden heeft. En natuurlijk lekker bijgepraat en tips uitgewisseld. Ze reist in een behoorlijk tempo en is inmiddels al in Costa Rica. We hebben echt een fijne klik en gaan zeker weten nog eens afspreken in Europa.

Cartagena - terugreis NL
Iets anders waar ik me mee bezig heb gehouden is mijn terugreis. Het was nog best wel een puzzel om te bepalen hoeveel tijd (lees: geld) ik nog had en dat hing natuurlijk ook weer af van de ticketprijzen. Uiteindelijk heb ik besloten om begin november vanuit Panama naar huis te vliegen voor een 'prikkie'. Ook is het een fijne bijkomstigheid dat ik in Panama Mario nog eens kan ontmoeten (de Colombiaan die me eigenlijk Cartagana zou laten zien, maar die vanwege werk nog in Panama zit). Mijn reis is dus met een maandje verlengd. Dit betekent helaas dat ik niet bij de geboorte van mijn 5e neefje/nichtje zal zijn... Maar uiteraard ga ik die zo snel mogelijk bewonderen als ik thuis ben!

Cartagena - ziek
Het was mijn bedoeling om na 2,5 week weer eens verder te reizen, maar toen werd ik helaas ziek. Na 5 dagen afwachten bracht ik de apotheek een bezoekje en daar werden me tabletten tegen gastritis (maagontsteking) geadviseerd. Die werkten prima en binnen een dag voelde ik me weer kiplekker en vol energie. Kwam goed uit dat het een donderdag was: zo kon ik onverwacht een 3e dansles kon volgen! En ach, nog een weekendje eraan plakken klonk ook niet verkeerd. En zo kwam het dat ik bijna 4 weken in Cartagena vebleef voordat ik naar Santa Marta reisde...

Santa Marta - Part I
Op dinsdag ben ik met een door-to-door-shuttlebus naar Santa Marta gereisd. Mijn hostel was klein en simpel en op zich prima, maar helaas waren er bijna geen andere gasten. Dat was voor mij verre van ideaal, want ik zocht een reismaatje voor oa NP Tayrona, Minca en Palomino. De volgende dag was ik zelfs de enige gast en dus besloot ik niet af te wachten, maar op donderdag naar een populair groot hostel aan de rand van de stad te gaan. Vlák voor mijn vertrek (de taxi stond te wachten) ontmoette ik echter Michelle (US), een meisje dat naar diezelfde plekken wilde reizen... Ja hoor, zul je net zien! Maar ik had alles al geregeld voor de overstap (sterker nog, de jongen van het hostel had bijna alles geregeld, voor de concurrent dus, echt superlief) dus zag geen andere optie dan de taxi in te stappen. In de haast geen gegevens uitgewisseld, maar dat heb ik later opgelost door haar hostel te mailen met de vraag om mijn emailadres door te geven. En zo kwamen we alsnog met elkaar in contact en maakten we een 'date' om vrijdagochtend samen naar Tayrona te gaan. Eind goed, al goed :)

Parque Nacional Tayrona
Ten eerste: Wow! Dit was echt een paradijs! Het was zo mooi en fijn dat ik misschien nóg een keer ga :)
Op vrijdagochtend nam ik de bus naar de ingang van het park en ontmoette Michelle daar. Via een loeihete hike van ongeveer 2,5 uur door de jungle en over strand (dat ligt hier zij aan zij, dat maakt het park zo bijzonder) kwamen we aan bij Cabo San Juan. Hier hebben we 2 nachten in een hangmat geslapen en overdag genoten van de mooie stranden en de heerlijke zee. Op zondag gingen we weer terug naar Santa Marta. Hadden graag nog een nachtje langer willen blijven, maar dat werd te krap voor Michelle, die over een paar dagen naar huis vliegt.

Minca
Op maandag gingen we met een hobbelige jeeptocht de bergen in: op naar het mooie, rustige, groene Minca. We hadden via via gehoord over Oscar's Place en besloten daar te slapen. Oscar kan ik het beste omschrijven als 'apart'. Iedereen weet dat dat 2 dingen kan betekenen en wat hem betreft gold het allebei. Soms was ie fantastisch en soms was ie irritant. Hoe dan ook hebben we enorm genoten van zijn Place en de omgeving en we konden het prima vinden met de andere 4 gasten en de 4 honden. We waren van plan 2 nachten te blijven maar dat werden er 3 :) Op donderdag daalden we weer af naar Santa Marta.

Santa Marta - Part II
Donderdag zou ik afscheid nemen van Michelle, maar er reden geen bussen naar Bógota, dusbleef zeonverwacht een dagje langer. Gezellig! Vrijdag heb ik de hele dag geshopt. Tot voorkort was ik bang om met lege handen bij mijn familie aan te komen: zoveel souvenirs als er zijn in Peru, Bolivia en Ecuador, zo weinig zijn er hier :( En ook Panama heeft op dat gebied niet veel te bieden. Hoe blij was ik om in Santa Marta de vele souvenir-winkels te ontdekken en zelfs een mercado de artisanias! Misschien herinneren jullie je mijn Syndroom van Souvenir- besmetting in Otovalo nog? Gisteren traden dezelfde symptomen op :) Maar geen zorgen, ik ga een heleboel zooi hier achterlaten, waardoor het zeker weten allemaal in mijn backpack past. Gaat goed komen!

Laatste weken
Mijn plan voor de laatste weken is heel simpel: eerst nog wat meer genieten van zon, zee en strand. Daarna terug naar Cartagena voor onder andere wat danslessen en een vlucht naar Panama. Waarschijnlijk ga ik vanuit daar nog de San Blas eilanden bezoeken met Mario. Dat zou echt een top-afsluiter zijn!! Voordat de Nederlandse herfst en de chocoladepepernoten me gaan verwelkomen....

Tot slot
Bedankt weer allemaal voor jullie interesse! Dit is waarschijnlijk mijn een-na-laatste blog, onverwacht met lekker veel fotootjes erbij. Hoewel ik eigenlijk nog maar 8 fotootjes kon plaatsen, heb ik zojuist gratis extra fotoruimte kunnen scoren :) Perfecte timing!
Verder wens ik jullie succes met de naderende herfst en voor het eerst kan ik zeggen: Tot snel!! Moet ik daar nou juist blij om zijn of niet? Daar ben ik nog niet helemaal over uit....