Proloog
Nou, dat idee om vaker en dus korter te bloggen is niet echt haalbaar gebleken... De afgelopen 3 weken hebben Marleen en ik in een razend tempo door Bolivia en Peru gereisd. Over onze avonturen zal ik volgende week uitgebreid bloggen, maar voor nu heb ik alleen een update in de aanbieding over mijn laatste dagen in America Central en de eerste in Sur America. Niet zoveel fotootjes dit keer, ik gebruik de fotoruimte liever voor het M&M avontuur... Deze blog had overigens al eerder online moeten staan, maar vanwege wifi problemen en een druk programma is dat helaas niet gelukt :(

Panamastad - Part I
Mijn vorige blog schreef ik in Boquete, Panama. Na een paar héérlijke luie dagen ben ik op zondag met de bus naar Panama-stad gereisd. Maandag ging ik het oude stadsdeel Casco Viejo bekijken. De hitte en luchtvochtigheid van Panama-stad waren behoorlijk wennen na het frisse, hoog gelegen Boquete. Wat een prettige verrassing dat de stadsbussen airco hadden! In de bus ontmoette ik een oud mannetje (65+) die mij liet zien waar ik uit moest stappen en hoe ik bij Casco Viejo moest komen. Hartstikke fijn natuurlijk, maar eenmaal aangekomen in de wijk, bood hij aan om de hele dag met me mee te gaan. Nou ja, 'aanbieden' is niet helemaal het juiste woord: hij stond er min of meer op. Hoewel ik niet heel veel behoefte aan gezelschap had, vond ik het ook wel heel vriendelijk van hem en dus onbeleefd om hem af te wimpelen. Bovendien was het wel een goede kans om mijn Spaans te oefenen, ondanks zijn accent. De hele ochtend hebben we door de wijk geslenterd en heeft hij braaf op me gewacht tijdens het vele foto's maken. Ik zeg expres 'braaf', want hij gedroeg zich echt als een volgzame bediende, eigenlijk op het irritante af. Hij wilde later ook per se onze lunch betalen, daar kon ik niet onderuit. Het gaf me een ongemakkelijk gevoel, maar tegelijkertijd wilde ik niet moeilijk doen terwijl hij zo gastvrij was.
Daarna zijn we op zijn voorstel naar een grote shopping mall gegaan. Totaal niet mijn ding, maar was wel erg nieuwsgierig, want had gehoord dat het gigantisch was. Eenmaal daar ging zijn volgzame gedrag me echt teveel irriteren: hij wilde zelf geen enkele winkel in en liep letterlijk 1 meter achter me in de winkels die ik bezocht. Liet ik per ongeluk wat vallen, dan haastte hij zich om het op te rapen. Hoewel goed bedoeld kreeg ik er helemaal de kriebels van! Met moeite heb ik hem duidelijk gemaakt dat opsplitsen een beter idee was. Overduidelijk teleurgesteld ging hij daarmee akkoord. Saillant detail: pas op dat moment hebben we ons aan elkaar voorgesteld. Het mannetje bleek Ernesto te heten.
De volgende dag had ik nog wel een afspraak staan om met hem de Miraflores-sluizen van het Panama-kanaal te bezoeken.... Tja, die durfde ik uit beleefdheid en praktische overwegingen niet af te zeggen, dus zo gezegd zo gedaan. Het kostte ons 2,5 uur om het bezoekerscentrum te bereiken, waardoor we nog maar een klein uurtje hadden om de schepen te bekijken die door de sluizen van de Grote Oceaan naar de Caribische zee gingen. Helaas geen containerschepen gezien, maar wel 3 andere indrukwekkende schepen die maar net in de sluizen pasten. Ook was er nog een korte 3D-film en een museum inbegrepen. 's Middags hebben we in de stad geluncht bij een comedor met local food. Gelukkig ging hij ermee akkoord dat ik dit keer betaalde. Daarna was ik het ja-knikken, het 'wat jij wil' en het over-behulpzame gedrag (ja, dat bestaat) behoorlijk beu en heb ik opnieuw met veel moeite duidelijk gemaakt dat ik mijn eigen weg wilde gaan. En zo kreeg ik uiteindelijk mijn vrijheid, blijheid weer terug :)

Panamastad - Part II
Het was mijn bedoeling om 2 of 3 dagen naar de San Blas eilanden te gaan, maar vanwege het regenachtige weer leek het me zonde om geld uit te geven aan bounty-eilanden die met slecht weer al hun charme verliezen. Deze beslissing betekende dat ik nog 4,5 dag in Panama-stad zou gaan doorbrengen, terwijl er weinig was dat ik nog wilde zien. Op woensdag ben ik verhuisd naar Luna's Castle, een hostel in Casco Viejo dat me eerder was aangeraden voor verschillende medereizigers. Prima sfeer en lekker veel algemene ruimtes waar je je ding kon doen.
Op donderdag ben ik daar Mario (Colombia) tegengekomen, een artisan uit Cartagena die wil proberen om zijn werk ik in Panama te gaan doen. Hij maakt beelden van schelpen en daarnaast ook sieraden. Hij sprak geen woord Engels, dus zo kon ik weer fijn mijn Spaans oefenen! Ging een stuk beter dan met Ernesto, want hij sprak duidelijk en langzaam, corrigeerde me en leerde me nieuwe woorden. Drie dagen lang was ik apetrots dat ik met deze native speaker kon communiceren hahaha! We zijn een paar keer met een vriend van hem door de stad gewandeld en verder heb ik lekker rustig aan gedaan met het hete, regenachtige weer. Ook heb ik mezelf getrakteerd op een dagje shoppen :) Oké, dat was in die vreselijke shopping mall, maar dit keer zonder honing aan mijn kont en van 'een boel voor weinig' wordt ik altijd blij :)

Bye bye Panama!
Op zondag 18.00 uur vloog ik naar Cusco, Peru. Ik had de fantastische tip gekregen om een lange busrit van $2 te nemen in plaats van een snelle taxi van $25. Het was wel een loeihete wandeling naar de bushalte en de eerste 2 bussen stopten niet voor mij, maar uiteindelijk was er een aardige chauffeur en zat ik alsnog voor een dubbeltje op de 1e rang zoals het een Hollander betaamt: binnen 40 minuten op het vliegveld. Ruim op tijd, want had gerekend op een ingewikkelde lange busreis. De vlucht kostte me de hele nacht, met overstappen in Bógota en Lima. Brrrrr! De kou en hoogte in Cusco vormden geen warm ontvangst, zeker niet na 24 slapeloze uren... Om 7.30 was ik in het hostel, maar pas 's middags was mijn bedje vrij. Dat maakte 30 slapeloze uren in totaal! Eenmaal onder de wol kwam ik er dan ook niet eerder uit dan 9.00 de volgende ochtend.... Het was dan ook 100% zeker weten het beste bed van mijn hele reis :)

Cusco en La Paz
Op dinsdag en woensdag heb ik Cusco een beetje verkend. Het is een fijne stad die me sterk herinnerde aan Antigua, Guatamala (mijn allereerste bestemming). Er staan prachtige oude gebouwen en er zijn vele gezellige straatjes. Het is een goede mix van toerisme en lokale sfeer, wat de stad erg prettig maakt voor een eerste kennismaking met het land. Het voelde als een nieuw begin, het begin van mijn reis door Zuid Amerika.
Op donderdag heb ik Mel (AUS) opnieuw ontmoet, haar kende ik nog uit Nicaragua. Er bleek in de stad een processie aan de gang te zijn, wat de vergelijking met Antigua nog sterker maakte. Er werden heilige beelden door de stad gedragen onder begeleiding van vrolijke muziek. 's Avonds heb ik de nachtbus naar La Paz genomen. De grensovergang de volgende ochtend duurde zo'n 2 uur, maar was niet erg ingewikkeld gelukkig.
Rond 12.30 was ik in La Paz en daar kon ik in 5 minuten naar het hostel lopen. Gelukkig bergafwaarts, want de stad ligt nog hoger dan Cusco, waardoor iedere inspanning 5x zo vermoeiend is als thuis. Mijn eerste indruk van de stad was niet zo best: druk, vies en lelijk :( Dit vond ik vooral jammer voor Marleen, wiens reis in deze stad zou beginnen en eindigen, maar het was uit praktische overwegingen dat we hier hadden afgesproken. Om 01.00 's nachts met de taxi naar het vliegveld gegaan om haar op te halen. Ongelooflijk dat het eindelijk zover was!! Bijna onwerkelijk, na 3 maanden in je eentje reizen. Wat M&M allemaal beleefd hebben, dat kunnen jullie volgende week lezen! Uiteraard met een paar prachtige plaatjes erbij :)